Robinson Crusoe
Avrupa'nın, sümürgeci, üstenci tarafını ve kapitalizmin dorukta olduğunu en iyi anlatan kitap.
Tamamen duygusallıktan uzak tam bir aleksitimi örneği olan karekter Robinson Crosoe, kendi hayatını korunaklı bir seviyeye ulaştırmak için; çevresindeki bütün varlıkların omzuna basa basa yol almaktan asla gocunmuyor.
Bunu birkaç örnekle açıklayabiliriz.
‘Mağribiler'den kaçarken kendisine yol boyunca yardım eden, bir çok konuda yanlış karar vermesini önleyip hayatını kurtaran çocuğu hiç tereddütsüz köle tacirlerine satması.
Yine düştüğü ıssız adada gemiden kendisiyle gelen kedinin yavrularını soğukkanlılıkla öldürmesi.
Bütün varlıklara karşı acımasız olması gibi pek çok örnek var.
Avrupa'nın sömürgeci, ırkçı ve ‘üst insan’ olduklarına dair inancını şöyle resmetmis yazar:
“çünkü tanrı beni Brezilya'ya son derece şanslı bir çiftçi olarak yerleştirip, sınırlı arzularla kutsadığın da sabırlı davranıp durumuma rıza göstermiş olsaydım; şimdiye kadar -yani bu adada geçirdiğim süre içinde demek istiyorum- Brezilya'nın önde gelen çiftçilerinden biri haline gelmiştim… Peki, yerleşik bir düzeni, gelişip büyüyen bir çiftliği bırakıp da biraz sabır ve zamanla memlekette zenciler bollaşınca, işleri onları getirmek olanlardan kendi kapımızda zenci satın almak dururken Gine'den zenci getirmek için geminin yük gemisinde memur olmama gerek var mıydı?”
“Özellikle gülümsediğinde, yüzü bir Avrupalının tatlılığına ve yumuşaklığına bürünüyordu. Saçı uzun ve karaydı ancak koyun gibi kıvırcık değildi. Alnı epey yüksek ve genişti, gözlerinde de büyük bir canlılık ve keskinlik vardı. Derisinin rengi siyah değildi ama epey esmerdi. Ancak Brezilyalıların Virjinyalıların ve öteki Amerikalı Kızılderililerinki gibi çirkin, sarı ve tiksindirici esmerlikte değildi.”
·
36 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.