"Burada hayat kuvvetsizliklerini kanaat gibi gören, gözleri hasetle dolu hınçlı insanlarla doluydu."Bugün sizlere tam olarak Eylül ayında okunacak, @m.veysi.boran 'a ait olan bir kitap ile geldim. Kitabı okurken kendimi nedense eskilere giderken buldum, sobanın arkasına oturmuş evdekilerle hüzünlü bir film izliyormuş gibi hissettirdi kitap bana.
Kitabımız ana karakterimizin sevdiği bir akrabasının ölümü ile başlıyor. Onun cenazesi için Vadi'ye dönüşünü, geçmişte yaşanmış kayıpları, ölümleri, özlemleri hatırlaması, yad etmesi ile ilerliyor. Kitapta bir çok isim geçmesine rağmen ana karakterin adını bilmiyor oluşumuz beni etkileyen yerlerden birisiydi. Hayatı, akrabaları hakkında bir çok şey biliyorduk hatta kendisi hakkında da ama adını bilmemek garip hissettirdi.
Kulak rahatsızlığından dolayı Vadi'ye yerleşmeye karar veren karakterimizin içsel dünyasına şahit oluyoruz. Ailesinin geçmişte yaşadıklarına, onun sorgulamalarına ve bir çok anıya... Sadık karakterinin bencilliği, Bekir'in kıskançlığı beni bile aşırı sinir etti. Bir o kadar da Behram'ın naifliğinin mektubuna bile yansıması, Vuslat ile olan sevdaları onlara sarılmak istememe neden oldu. Pamuk'un ölen akrabalarının fotoğraflarını bir beze sarması beni etkileyen yerlendendi. Sadullah beyin yaşadığı durum bana fırtınadan kaçarken kasırgaya yakalanmış hissi verdi. Vadi'de yaşanan onca acı ve karmaşaya rağmen nedense bana sıcak bir havası varmış gibi geldi.
Beş kuşağın yaşadıklarına şahit olmuş bir evin hatıralarına küçük bir pencereden şahit olmak isterseniz okumanızı tavsiye edeceğim bir kitap.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.