“Dünyayı bir kayboluş hikayesinden farklı algılamanın tek yolunun onu bir değişim hikayesi olarak görmek olduğunu anlıyor.” (s.412)
Bu cümle çok güzel özetliyor aslında; dünya tarihinin bir var olma ve yok oluş hikayesi değil, bitmeyen bir değişim ve dönüşüm olmasına dair çok güzel yazılmış bir roman Kuzey Ormanları.
17.yüzyılda İngiltere’den ABD’ye göç eden Püriten bir çiftin Massachusetts yakınlarında bir ormanın kuytularında bir kulübe inşa etmesiyle başlıyor hikâye ve romanın devamında da bu kulübenin muhtelif sahiplerini anlatıyor. Yıllar hatta yüzyıllar geçiyor, bambaşka sahipleri oluyor kulübenin. Öte yandan elbette sadece kulübe ve sakinleri değil değişen, dünya da değişiyor.
Kitabı etkileyici bulmamda iki nokta etkili oldu. Birincisi, değişen zamanla beraber farklı karakterlerin farklı hikayelerini ilmek ilmek işlemiş yazar. Yeryüzünde hatta farklı zaman dilimlerinde yaşayan insanların bile, bazen akla hayale dahi gelmeyecek küçücük ayrıntılar ve bağlantılarla nasıl birbiriyle ilişkili olduklarını çok güzel yansıtmış. Salt insanların değişim ve dönüşümleriyle de sınırlı tutmamış hikayeyi, hayvanlarıyla, bitkileriyle doğanın dönüşümleri ve bunun insanların hayatına yansımalarını da dahil etmiş. İkincisi ise, dünyada meydana gelen değişimleri, okurun gözüne gözüne sokmadan, kulübe sakinlerinin hikayelerine her dönemin şartlarına, ruhuna dair ayrıntılar serpiştirerek yansıtmış.
Dokunduğunuz eşyalara, yanından geçtiğiniz ağaçlara farklı gözle bakmanızı sağlarken geçmiş ve bugünün bağlantısına dair düşünmeye sevk eden bir roman. Oldukça uzun bir zaman dilimini, yapısı itibarıyla çok karakterle anlatmasına rağmen de okurun ilgisini her daim canlı tutmayı başarabilen ve çok güzel detaylarla örülü bir metin aynı zamanda. Çok beğendim.
··
3.652 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.