Eğer bu kitabı lise yıllarımda ergenliğimin zirvesindeyken keşfetseydim çok başka bir etki yaratırdı muhtemelen. Ama zamanın getirdiği olgunlukla ya da tükettiğim diğer kitap içeriklerinin yoğunluğuyla bana bayağı bir insan tasfiri ve onun acınası hayat hikayesi anlatımından öne gidemedi. Kitabın en güzel yönü ise sonundaki Son Söz kısmında kitabı "daha iyi" anlamamıza yardımcı olan Mark Gibeau'nun yazısı. İlişkilendirmede ve okuduğumuz eseri anlamamızda çok büyük rol oynuyor. Kitap genel itibariyle karakterimiz gibi zamandan ve mekandan çok kopukluk yaşayabiliyor. Her şeye rağmen çok uzun olmayışı ve bu alanda hiç kitap tüketmediğim için (asya edb.) benim için fena olmayan bir serüven oldu. Yozo'dan Osamu Dazai'ye oradan da Şuçi Tsuşima'ya köprü görevi gören bir ben romanı*.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.