5-10 sayfalık kısa hikayelerin bulunduğu bir kitap. En çok Değirmen, Bir Siyah Fanila İçin ve Komikişehir'i beğendim. Sabahattin Ali'nin kendisinin de eleştirdiği ilk eserleri bunlar.
Hikayelerden bana kalanlar;
-Hiçbirimiz bilemedik. Acaba birisini sevdiği için mi, yoksa hiç kimseyi sevmediği için mi, bu kadar yanık, bu kadar derinden çalıyordu?
-Başka insanların yaptığı bir çok şeyleri yapmak hakkının kendisinde olmadığını biliyor ve hiçbir şey istemiyordu.
-Aptalların tahakkümüne, günahsızların cezalanasına; faziletin susmasına ve ihtirasların gürültüsüne, hikmet ehlinin tahrik edildiğine ve cahillerin alkışlandığına şahit oldu.
-Ve denizde de, küçük, mini mini, sinirlendirici teferruat yoktu.
-Koşmaktan görmeye vaktimiz olmuyor ki...
-Dünyanın ne olduğunu adamakıllı anlamadan buradan gidecek olduktan sonra ne diye buraya geldik sanki.
-Bu geniş arazide rahat ve dertsiz yaşamayı, bu basit refahı, medeniyet dünyasının didişmelerine tercih eden bir akıllı.
-Odamda beni kitaplarım bekler, bu yegane tesellidir. Her eşyasını ayrı ayrı ve gayet iyi tanıdığım bu odada yalnız onlar her zaman için yeni bir koku taşırlar. Her zaman söyleyecek bir çok lafları vardır.
-Adam öldürünce bunların gözünde yükselmişti.
-Bilir misin Güzin, bambu bastonlar olur, ben onları çok severim; çünkü bünyelerinde değişiklik vardır, düz değildirler. Bir de hezaren bastonlar vardır. Bunlar düz olmakla beraber ağaçları asildir, temizdir, onun için iyidirler. Bazen kabak ağacından da baston yaparlar. Düşün ne berbat şeydir bunlar. Düz, basit, sonra da nevileri adi. Hadi bunlara da saf oldukları için tahammül edebileceğini farz et. Ya içeri de kurtlu olursa? İşte burada halk adi, alelade ve çürük ruhluydu.
-Anadolu’da işsizliğin doğurduğu yegane iş olan dedikodu, almış yürümüştü.
-Burada seni sıkan halk, muhit değil kendi mevkiindir; sen efendi olmak kabiliyetinde değilsin. Sen nizam, kanun gibi kayıtlara tabi olamayacak kadar serserisin.
·
86 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.