Aile kavramının önemi, Suç' a bakış açısı
Okuyucu şunu bilmelidir ki kitap 328. sayfada yani ''Büyük Engisizyoncu'' bölümünde daha çok kendini göstermeye başlıyor. En beğendiğim bölüm de Büyük engizisyoncu olmuştu.
Kitapla ilgi dikkat çeken üç nokta var,
1-Anlamlandırma. Kitabı okuyan bilir ki avukat Fetükoviç' in Savcı İppolit Kirilloviç' in iddialarına karşın kendi bakış açısını ifade ederken sanığı savunmuş gibidir. Aslında savunmamıştır. Savunmak şöyle dursun olayları ''İppolit sen A dedin ama B de olabilir.'' şeklinde ele almıştır. Şöyle demiştir, ''Suçlu diyorsunuz, ya değilse.'' Avukat Fetükoviç o kadar ilginç bir şey söylemiştir ki mesaj çok açıktır. ''Gerçekte, en ince romancı dikkatinden kaçabilecek binlerce ayrıntı olabilir.'' Evet. Biz kendi açımızdan olayları değerlendiriyoruz. Anlamlandırma yaparken acaba hangi açıdan bakıyoruz. Kanun koyucu olarak ağzımızdan ''Şunu asın'' desek geri dönülmez bir yola girmiş olacağız. Ne diyor Büyük Katerina "Bir suçsuzu cezalandırmaktansa on suçluyu affetmek daha iyi!"
2-Öldüren ve öldürmeyi düşünenin aslında aynı derecede suçlu olduğu. Öldüren suçlu değildir yalnız. Suçlu herkestir. Öldüren önce davranmıştır. Fırsatı yakalayan tek suçlu değildir.
3-Babanın, annenin, ya da çocuğun gelişiminde yanında yer alan kişilerin verdiği aile terbiyesinin çok değerli olduğu. Bilindiği üzere dava devam ederken avukat Fetükoviç' in de dediği gibi ''Hiçbir zaman çocuklarına karşı iyi bir baba olmadı.'' söylemi bunu destekler. Dostoyevski ailenin çocuk üzerindeki etkilerini şu söylemlerle ifade eder, ''Şunu bilin ki, hayatımızda en yüce, en güçlü ve faydalı dayanağımız ana baba evinden kalma hatıralarımızdır.'' , ''Seni sevmemin benim için bir ödev olduğunu ispat et, baba!'' , ''Sadece hayat veren değil, hayat verip hak eden, baba adını taşıyabilir.''
Kitabımızın en dikkat çeken kahramanları baba Fyodor Pavloviç Karamazov, oğulları İvan Karamazov, Dmitri Karamazov ve Aleksey Karamazov' dur. Daha önce iki evlilik yapmış baba Fyodor çocuklarına karşı çok ilgisizdir. Bilindiği üzere Dostoyevski aile kavramının önemine, ailenin çocuk üzerindeki önemli etmenlerine her defasında değinmiştir. Beni en çok etkileyenlerden birisi de Snigirev isimli eski bir yüzbaşı. Snigirev' in maddi durumu baba Fyodor kadar iyi değildir. Ancak eski Yüzbaşı Snigirev maddi şeylere önem vermemesi, çocuğunu önemsemesi aslında bize çok da önemli bir mesaj veriyor. Biliyorsunuz ki Fyodor Pavloviç Karamazov üç çocuğuna karşı çok ilgisiz ve para düşkünü, kadın düşkünü bir adımdır. Ne kadar varlıklı olursa olsun kendisinden başka kimseye ihtimam göstermeyen bir baba olduğundan kitapta herkes tarafından kötü anılan birisidir. Ancak Snigirev çocuğu İlyuşa' ya/İlyuşeçka' ya çok bağlıdır. Snigirev örnek bir aile tablosu çizerken, Fyodor ise tam tersi kötü bir aile tablosu göstermektedir. Onu gözetir. Baba Snigirev beyaz bir renktir. Tam tersi Fyodor Pavloviç siyah renkli bir babadır.
Karamazov ailesinin uşakları şöyledir, Grigori Petroviç, Grigori' nin karısı Marfa İgnatyevna ve genç uşak, aynı zamanda Fyodor Pavloviç' in Meczup Lizaveta' dan gayrimeşru çocuğu Pavel Semardyakov. Semardyakov Fyodor Pavloviç' in oğlu olmasına rağmen mirastan faydalanmamaktadır. Ailede ona uşak gözüyle bakıldığından kitapta da yer verildiği gibi kıskançlığın yaptıklarına etkisi ile çok önemli bir karakter ortaya çıkmıştır.
·
73 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.