George Orwell paranın genel anlamda sosyal yaşantımız, nasıl bir eğitim aldığımızı, eğlencelerimizden, içtiğimiz sigaraya kadar nasıl yönlendirdiğini açık açık göstermektedir.
Mesela bana göre Gordonun burada suçlu bulduğu tek şey paradan da önce aile bağları! Onların kaba sabalığı ve fakirliği kendilerini etkilediği gibi hayata bile daha gelmemiş çocuğa etki ettiğini ve nefret dolu bir birey oluşunu açık açık ifade ediyor.
Bütün ailenin ortak tek sıkıntı para olduğu için onu kazanmak yerine ona savaş açmış birisi. Para da ona göre her şey demek olduğu için(bir nevi tanrı) aslında herkese ve her şeye karşı nefret dolu ve savaş açmış durumda bir insan düşünün. Genel olarak hikayemizin çoğu sayfası tam olarak bunu anlatıyor kaldığı izbeler, üç kuruşa çalıştığı yerler, ya da kız arkadaşına parasızlık yüzünden nasıl mahcup olduğu, kötü tanrı olarak nitelendirdiği paranın bir günlüğüne eline geçtiğinde nasıl da sapkın olduğunu bu kısımları geçiyorum çünkü benim esas değinmek istediğim yer sonu. Hikayeyi anlatmak istemiyorum çünkü aldığım mesajı aktarmak istiyorum sizlere.
İkinci paragrafta söylediğim gibi tek suçlu bulduğu şey aileydi o yüzden bir çocuğu olacağını öğrendiğinde hayat bildiği bütün o yaşanmışlıkları geride bırakması gerekiyordu ve yeni bir hayat yaratacaktı hemde kendi ailesine hiç benzemeyecek şekilde. Nitekim öyle de oldu.
Orwell hem güzel bir kara mizah eleştirisi yapmış hem de psikolojik bir ders vermiş bana göre. Çünkü mutlu insan, mutsuz insan ya da iyi, kötü insan hepsinin temeli aileden kaynaklanıyor.
Bir de Aspidistra’nın temsil ettiği şey aslında düzenin ta kendisi düzenin, hayatta kalmak için kurulan kuralların simgesi
·
46 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.