Öyküler...
"Aslında içeride birinin olup olmadığına emin değil. Eve yerleştiğinden bu yana içeridekini görmedi hiç. Belki de içeride biri yok; belki Erdal markete gittiğinde o da çıkıp gitti evden; belki oraya yerleşeli beri hiç içeride olmadı; ya da içeriden hiç çıkmadı; sesini duymadı, gölgesini görmedi; tuvaleti, banyoyu kullandığına şahit olmadı; kontratta ismi yok. Sadece emlakçının anlattıkları var. Sanki hiç var olmamış biriyle paylaşıyor evini; içeride bir yabancı besliyor."
Kitabın kapağı ile alıntı paylaştığım bu öykü ne kadar da bütünlüyor kendisini. Varlığı ile yokluğu belli olmayan biriyle evi paylaşan bir Erdal Bey var içerideki öykünün içinde. Okurken tedirgin olmamak mümkün değil. İçeride birinin var olup olmadığından endişe duyarak satır aralarından sizi sesleneceğinden korkuyorsunuz.
Kuyu öyküsünde Neriman nasıl o hale geldi merak ettim diğer yandan. Öykü bitse de benim zihnimde devam etti. Neden Neriman bunu yaptı dedim kendi kendime. Öncesinde neler olmuştu acaba?
İnsana dair öyküleri okurken ruh hallerini çok güzel yansıtmış yazar. Sanki her birinin zihninin içinde gezinip o duyguları hissettim satır aralarında.
·
140 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.