"Aristo'ya göre anları birleştiren çizginin zaman olması gibi, eşyaları birleştiren çizginin de bir hikaye olacağını anlıyordum."
Orhan Pamuğun en beğendiğim eserlerinden biri olan Masumiyet Müzesi, konusu ve ana karakteri itibariyle hiç benimseyemediğim bir şekilde başlasa da Orhan Pamuğun yoğun anlatımı,betimlemeleri, Kemal'in iç dünyası ve buhranları beni kitaba bağladı.Kemal'in karakterini kendimle hiçbir zaman benimseyemedim ve "Ben olsam öyle yapmazdım." dediğim çok fazla an var.Ancak kendini "hasta" olarak nitelendirdiği Sibel ile yalıda geçirdikleri günlerde kendimden çok fazla parça buldum.O günlerde bitmesi gereken sancılı süreci sorumluluk alıp bir türlü bitirememesi,hem kendini hem de çevresini o kirli akışa teslim etmesi ve tüm çaresizlik anları Kemal Basmacıyla bazı ortak duygular yaşamamı sağladı.Zaten belli olan trajik sonu farkında olsam da hiç kabullenemedim.Özellikle Kemal'in füsunların evinde geçirdiği 8 yılda(1593 gün) zaman zaman sinirlendiğim, bunaldığım olsa da kitabın benim için çok farklı bir yeri oldu.Tüm geçmişi,zaman kavramını ve anları, mekan ve eşyalar ile dondurmak için en yakın zamanda kitabın müzesine gideceğim...
·
99 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.