"Vâridât'ı, bakanlığım zamanında çok çok bastırıp, dağıttırdım..."
NAMIK KEMAL ZEYBEK
Kitabı, Namık Kemal Zeybek'in önerisi üzerine okudum. Vâridât, Arapça kökenli bir kelime olup, tasavvufta insanın gönlüne düşen, kalbine doğan ya da kalbe gelen, demektir. Vâridât, Şeyh Bedrettin'in talebeleri ile yaptığı söyleşilerden ibarettir. Kitap iki kısımdan oluşuyor. Birinci kısımda yazarların -özellikle de Nazim Hikmet'in- Ş.Bedrettin hakkındaki düşünceleri olup, ikinci kisimda da Vâridât vardır. Eser, Şeyh Bedrettin'in tek eseri değildir, ama en önemli eseri sayılır. Zira resmi görüşe aykırı tek kitabıdır. Kitap bir dönem yasaklanmıştır. Menakıpname'de verilen bilgiye göre Varîdât, Fatih zamanında yazılmış ve Kanuni zamanına değin gizli kalmış, bu dönemde ortaya çıkarılarak okutulmaya başlanmış.
Eser, Muhyiddin İbnü'l Arabi'nin Fusus'ül Hikem'inden sonra en çok tartışılan kitaplar arasındadır. Ş. Bedrettin bir şeyh ,yani bir din adamı. Aynı zamanda da bir kadı. Fakat farklı bir şeyh. Öyle ki Allah'la konuştuğunu dahi iddia ediyor. Görüşleri herkese hitap etmeyecek türden..
Kitapta bilmediğim bir kelime ile karşılaştım. Özdeksel. Bana garip ve yapay bir türeyiş gibi geldi. Daha çok cin çarpmış gibi..Kelimenin sözlük karşılığı, maddi, madde ile ilgili, demekmiş.
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.