·634 syf.··Beğendi
···Okunma: 26 Ekim 2024 13:47 Bu birinci kitabı. İnanılmaz sade, hatta basit diyebileceğimiz bir üslûbu var; ama tam bir şiir kitabı. Okuduğunuza pişman olmazsınız. Sanki meyhanede karşılıklı oturmuşsunuz, kafalar çakırkeyf olmuş, Oğuzcan da size tüm dertlerini sansürsüz anlatıyor gibi...
Kitabın ilk başında, şiirleri, düşük vitesle başlayıp ilerleyen sayfalarda ayarını bulmuş, sonra kitabın ortalarında biraz Orhan Veli'leşmiş, o kısımda biraz, patinaj yapmış, daha sonra stabilize yola girmiş gibi epey hir takur tukur yapmış, acayip bir arabesk hali olmuş, ama sonlara doğru yeniden asfalt yola girip şiirde kıvamını yakalamış.
Oğuzcan'ın şiirlerinde bir entelektüellik yok, ozanlık tarzında. Yalnız müstehcen ifadeler beni rahatsız etti. Bir de şiirlerinde çok tekrarlar var, benzer ifadeler, aynı konu, o tar, şiirlerden bir iki tane yeterdi, onlarcası biraz kabak tadı veriyor.