Şiir, yaşanılan duyguların empati dilidir. Ne kadar yasamışsak yazılandan, o kadar anlarız.
Kitabı üçüncü kez açıp okudum. Açıkçası bazı kısımlarını hala anlayamıyorum. Anlamak da ister miyim, sanmıyorum. Anlamadığıma memnunum dersem çok bencillik olmaz umarım. Birhan, kitabın basımı babasının ölümüne denk gelince Ba diye değiştirmiş kitabın adını..
Şiir anlatılmaz, şiir açıklanmaz. Şiir sadece okunur. Üzerine konuşulmaz bence. Ama duygularımızı konuşabiliriz. Genel olarak kalemini çok beğendiğim bir şair Birhan. Ben beni durdurup "içimdeki narı dürten" şiirleri severim. Bu kitapta da bolca var bundan. İncecik bir kitap, biraz şiir alıp kederinize yoldaşlık etsin isterseniz bu kitabı seçebilirsiniz.
Altını çizdiğim dizelerle göz göze geldim, ne garip bazı hisler hiç değişmiyor.
"Ben çok eski bir fotoğrafta duruyorum.
Yüzüm o fotoğrafta bile eski bir fotoğrafa benziyor"
Kitabı hediye eden kişi not yazmış ilk sayfasına: "okudukça umudun katlansın" diye. Şimdi fark ettim de sanırım hiç okumamış kitabı. Umut, en uzak kelime olabilir bu kitaba.
"Şiir, budur"diyeceğiniz dizelerle dolu.
·
313 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.