Dengesiz akışında bu şehrin
Alaboradan dağıldı iskeletim.
Girdapta yitikliğimle seyrettim
Yığınların durmayan seferini.
Birbirini sindirmeye çalışan
Azılı açılmış ağızlar gördüm.
Tarihin zinciriyle kördüğüm,
Anlaşmazlığı yıllara uzanan.
Onmaz acıların yarasından
Birlik olup kurtulacağız sanrısı,
Bakışları yanılgıyla aydınlattı.
Medet umuldu eskimiş devadan.
Geceye yakın sesleri azaldı,
Son pazarlığını yaptı insanlar.
Deniz gibi çekildi sokaklar.
Evler kapılarını evrene kapattı
An yavaşlığında çürüyorken ar,
Tan, herkesin maskesini çıkardı.
Kime baktıysam kendini sakladı.
Tanıkları yakalayıp kaçtılar.
Uyuklarken uğuldadı kulağım.
Duyduğum fısıltıyla sırra ulaştım.
Yaşamın kıyısında kaskatı olan
Tahta kurusu vücudu kavradım.
Mustafa
MustafaYorumlar
Lütfen giriş yapınız.