Birbirinden güzel hikayeler vardı, hepsi de çok anlamlı hikayelerdi. İnsanı iyiliğe yönelten, hayatta değer verilen dünyevi şeylerin ne kadar boş olduğunu çok akıcı bir dille anlatan harika bir kitaptı. Belli bir zaman geçtikten sonra tekrar okuyacağıma çok eminim.. “Hiçbir insan akşama çizmeye mi, yoksa ölü terliğine mi ihtiyacı olacağını bilemez.” Her şey o kadar boş ki.. Kitabı dilimize kazandıran Koray KARASULU’ya da teşekkürler..
Sevgiyle yaşamayı, kalplerimizin sevgiyle dolu olması ve karşımıza da böyle insanlar çıkması dileğiyle…
İyi okumalar :)
·
101 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.