Böyle bir yazar, böyle acı bir konu, böyle harika bir işleyiş yok yok yok. İlk kitap paramparça etmişti beni, bana göre ilk kitabın ağırlığını şu an için başka kitap alamaz gibi. İkinci kitap ya offf, aslında Pennies'a göre bir tık daha iyi. Ama kim unutabilir o yaşananları, canım Pim'im nasıl silebilir hafızasından o vahşi iki yılı. Ama biliyoruz ki ne kadar kırılgan olsa da kendine sarılıp toparlanır o. Gücü var, ölmemeye dair inancı var.
İlk kitabın bittiği yerden devam ediyor Dollars, dilinin kesildiği, paramparça olarak o evden çıkarıldığı yerden yani, evet doğru okudunuz dilinin kesildiği...
Ve Elder...
Yazarın uyarı yazısında dediği gibi 'Parlak zırhlı şövalye yerine canavar kıyafetleri giyen bir adama aşık olmak size itici geliyorsa lütfen kitabı okumayın.' çünkü aşık olacaksınız. Pim'e olan anlamlandırmadığı ihtiyaca, kaybolduğu zamana, yalnızlığına, çellosuna, acı çektiği geçmişine, Pim'e gösterdiği sabra, iyileşmesi için verdiği uğraşa, kendini tuttuğu her ana aşık olacaksınız...
Ve sonu...
İki kitaptır ondan her şeyini alan adama ve onun yanında herkese karşı kendi isteğiyle sesini vermeyen Pim'in sonunda konuştuğuna şahit olmak ve konuşmasıyla şok ettiği Elder'ı sus pus, cevapsız, güçsüz, yıkılmış halde bırakmak...
Yazarın kalemine aşık olmamak elde değil, sizi her anlamda tüketiyor. Herkesin okuyacağı bir tür olmamakla beraber uyarı yazısını dikkate alıp okuyun ve yorumunuzu ona göre kitabı heba etmeden yapın lütfen.