Aldous Huxley, Amerika'ya yolculuğu sırasında geminin kütüphanesinde Henry Ford'un "Yaşamım ve Yapıtım" adlı kitabıyla karşılaşır ve okur. Yolculuk sonunda San Fransisco'ya indiğinde, kitapta yer alan ilkelerle karşılaştığı manzaraların kusursuz bir uyum içinde olduğunu fark eder. Sonrasında ise tek bir dünya devletinin yer aldığı, toplumun kusursuz bir düzen içinde istikrar sağladığı, tüm insanların mutlu ve yalnız olmadığı bir dünya düzeninin olduğu Cesur Yeni Dünya'yı yazar...
Peki böyle bir dünya düzeni olmasını ister miyiz? İnsanlara "ideal dünya düzeni sizce nasıl olmalıdır?" diye sorsak muhtemelen alacağımız cevaplar; "Herkesin mutlu olduğu, huzur içinde yaşadığı, birincil ve ikincil ihtiyaçlarının karşılandığı ve bu refah düzeyinin sürdürülebilir bir istikrar doğrultusunda devam ettiği bir dünya düzenidir." anafikrinin etrafında olacaktır.
Ancak gerçekten böyle olması yeterli midir? Kitabımızda insanlar mutlu, huzurlu, refah içerisindedir. Ek olarak inançları ve toplumun tabuları da insanların daha mutlu olacağı düşünülerek, bu doğrultuda değiştirilmiştir. Ama her şeyin dört dörtlük göründüğü bu dünya düzeninde insanların mutluluğu bilebilmesi için mutsuzluğu da bilmesi gerektiği görülmüştür. "Ben keyif aramıyorum. Tehlike istiyorum, günah istiyorum." diyen kahramanımızın bu sözleri de insanın olumsuz gördüğü bu hisleri hissetmesinin, insan olarak hissedebilmenin bir gerekliliği olduğunu destekler niteliktedir.
Kısacası robotlaşmış, her şeyin elinin altında olduğu ve hep mutlu olunan bir dünya yerine; olumlu ya da olumsuz olarak nitelendirdiğimiz tüm hisleri özgürce hissedebildiğimiz bir dünyada yaşamak, insanların insanlığını yaşayabilmesi için daha yerinde olacaktır...
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.