Yazar, kendi yaşadığı bir psikiyatrik tedavi sürecini anlatmış kitapta. Beni en çok etkileyense bu gerçeği iki oğlundan gizlemek için bir süre kitaplarında takma ad kullanmış olması. Kitap karşıma çıkmadan kısa süre önce bir video görmüştüm. Bir şizofreni hastasının ilaçları bırakması üzerine her gün resim yapmaya başlamasıyla alakalı. Ve her geçen gün yaptığı resimlerin farklılaşması (belki de korkunçlaşması diyebilirim). O videodan sonra bu kitabı okumuş olmak beni daha çok etkiledi. Şizofren birinin nasıl düşündüğünü herkes mutlaka bir şekilde merak etmiştir. Önceden derdim ki, kim ne derse desin doğru olması ihtimalden ibaret benim için, çünkü yaşamadığını bilemezsin. Oysa bu kitapta gerçekten yaşamış birisinin anlatıyor olması müthiş. Karakterimiz Deborah’ın (yaş 16) laflarına ise sürekli tebessüm ediyorsunuz öyle sempatik :) Kitabın daha yarısında olmama rağmen şimdiye kadar olan duygularımı paylaşmak istedim. Bitirdiğimde burayı tekrar güncelleyeceğim :)
·
74 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.