Zemheri incelemem
Merhabalar, kitabın konusu genel olarak arka kapağında yazıyor zaten. Bu yüzden direkt yorumuma geçeceğim. Önce spoilersız,
Bu hikaye bardağın dolu veya boş tarafı ile değil bardağın kendisini görmek ile alakalıydı. Bu bile kitabı sevmeme yetti. Güzel bir bakış açısı.
Zehrayı da Zühreyi de ayrı ayrı tanımak güzeldi. Şimdiki zaman ile okumak beni okumaya ilk başladığım o eski günlere götürdü. Merve’ye de söyledim. Uzun bir aradan sonra bunu görünce mutlu oldum. Açlık Oyunları, Uyumsuz, Dokuzuncu Hariciye Koğuşu derken benim ilk okuduğum kitaplar genelde şimdiki zamanla yazılmıştı. Bu nostaljik hissi sevdiğim gibi kitaba da yakıştırdım.
Ben açıkçası başlarken didaktik/mesaj verme kaygısından biraz ürküyordum. Çünkü yeni nesil basılı kitaplarda bu kaygıyla verilmek istenen kitaba yedirilmiyor, kalıp şeklinde ortaya koyuluyordu ki ben bunu pek sevmem. Burada öyle değildi, olaylarla iç içe giderken bunu kendisi düşünmesi için okuyucuya pay bırakılıyordu. Olaylardan bağımsız veya hikayeden saparak akıcılığı bozan bir kaygıya girilmemişti. Bence bu gerçekten farkındalık oluşturmak isteyenlerin yapacağı şeydir. İnsanların önüne balığı atmadan balık tutmayı öğretmek dediğimiz olaydan bahsediyorum.
Diyalogların gerçekçiliği de hoşuma gitti. Hani gayet gündelik ve olası hepsi; arasında hızlıca kayıp gidiyorsunuz. Olaylar da öyle… En basitinden topuklu ayakkabı giydiğinizde arabaya binip o ayakkabıyı çıkarma hissi gibi küçük gerçek hayattan detaylar var hikayenin her yerinde.
Ben kitabı sevdim. Benim puanlama sistemim kitaba olan bakışımla ilgilidir. Çok katı değilimdir sadece kitapta aradığımı ya da bana vaat edileni bulmaya bakarım. Ben bu kitaptan ne bekliyordum?
-doğru işlenmiş travmalar ve bir iyileşme hikayesi
-döngüyü kıran bir karakter
-gerçekçi diyaloglar ve olaylar
-karakter gelişimi
-güzel ve akıcı bir anlatım
Ben bunların hepsini buldum. Bu yüzden 5/5 benim için. Sadece tek bir şey var, yazarı Merve hanıma da söyledim. Romantizm dozundaydı şahsen ana konunun önüne geçmemesini sevdim. Ama birkaç soft sahneye daha ihtiyaç duydum kitabın içinde. Başı sonu yerindeydi ama arada olaylar peş peşe sıralanırken bazı anlar durup zührenin o anın içindeki sıcaklığını hissetmeyi aradım.
Buradan itibaren ufak da olsa spoiler olabilir, çünkü spoiler olmadan başka neyden bahsedebilirim bilmiyorum. Bir de artık daha az resmi bir dil olacak.
Başka kitapta olsa Nehir, Mete’nin peşinde olur Zühre’ye çelme takmaya çalışırdı bundan o kadar eminim ki dediğim gerçekçi ve samimi olaylar, az önce bahsettiğim kaygı taşımayan araya yedirilmiş mesajlar mevzusu burada devreye giriyor işte.
Bunun dışında ben kızlar annelerin kaderlerini yaşar felsefesini düşünürsek burada Zühre bu döngüyü kırmaya karar aldı. Kendi duygularını düşündü ve gelecekte bunu Umutun yaşamasına izin vermek istemedi. Bu da gerçekten önemliydi.
Son olarak yukarıda romantizm dozundan bahsetmiştim ama burada biraz daha açmak istiyorum. Mete ile Zühre arasındaki temasın sarılmadan öteye gitmemesi doğru olandı ve aksi bir durum karakter dışı hissettirirdi. Her ne kadar güçlü dursa da Zehra’dan kalan yaralar tam iyileşmediği gibi yakın zamanda üst üste tekrar kanamıştı. Ben bu açıdan aralarındaki duyguların düşme hissi olarak tanımlanmasından dolayı mutluyum.
Dediğim gibi. Sizlerin de bize bu yolculukta eşlik etmenizi çok isterim. Tavsiye ederim Sağlıcakla kalın
·
99 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.