Kalem yazmaktan utanır mı belki yıllardır yaşanan zulmü görmezden gelenler utansın deyip… Toprağına sıkı sıkıya sarılıp mücadelesini sadece vazgeçmemek adına gerçekleştiren Filistin’in anlatıldığı “ Toprağımızın Kokusu” eseri, İsrail/ Filistin davasını anlatan kitaplardan biraz farklı… Beni çok etkiledi siyasi ve yanlı bir eser olmadığı için iki tarafında sesi olan “ Kenıze Mourad” Fransız bir gazeteci ( annesi padişah V. Murad’ın torunu Selma Sultan) gerçekleri ve yaşananları orda yaşayan, Müslüman ,Hristiyan Filistinli ve İsraillilere tabiiki Yahudilere zorlu şartlar altında röportajlar yaparak çok güzel bir eser oluşturmuş.
Yazacak o kadar çok şey var ki 1948’de Yahudilerin Avrupa’dan İsraile göç etmesiyle Filistin halkına yavaş yavaş ülkeyi terk edin mesajları verilmeye başlanmış. Evlerini paylaşmışlar, aynı çatı altında yaşamışlar… Portakal, limon, incir, zeytin ağaçları her şeye şahitmiş hep inanmışlar aynı topraklar üzerinde farklı dinden, ırktan insanların yaşamalarının mümkün olacağına Oslo Antlaşması bir ümit olmuş fakat oyalamaktan kandırmaktan ibaret olduğu anlaşılmış. İnsanı ötekileştirmek, itibarsızlaştırmak yok sayarak yapılır İsrail Filistin halkını:günlerce sokağa çıkma yasakları uygulayarak, elektriğini, suyunu keserek, eğitimden men ederek; kadın, çocuk demeden kurallara uymadığında katlederek yok saymıştır. Barışa inanan insanlar var ama “ Kudüs “ ve cami avlularının iki ülkede kendilerinin olmasını düşledikleri için biz istesekte bundan sonra çok zor olacağının düşüncesindedirler.
1917’den beri hakkını arayan Filistin, bu topraklar bizim, bu topraklardan kimse bizi atamaz inancıyla sabreden, mücadele eden Filistin halkına bu acıları yaşatan herkes bir gün hesap verecek…
·
44 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.