Seneler…
İtiraf etmeliyim ki, ilk başlarda kitabın içine girmekte zorlandım; belki yarısına kadar ilgimi çekmeyen, bana tamamen yabancı bir kültürün ve dönemin belgeleri gibiydi. İçinde kaybolmuş hissettim. Tam olarak hangi sayfada ya da yazarın hangi yaşında birbirimizi yakaladık bilmiyorum ancak o noktadan sonrası su gibi aktı. Kendi hislerimden parçalar; benzer umutlar ve umutsuzluklar, anlık mutluluklar, zamanın hızlanması ile gelen geçmişe duyulan özlem, ideallerin rafa kaldırılışı, geleceğin belirsizliği ile daha da belirginleşen acizlik hissi ve korku...
İncelememde hakim olan kasvet ve karamsarlık kitaba da hakim. Fakat bu sizi okumaktan geri bırakmasın.
Alev Alatlı'nın Kabus ve Rüya romanları ile Seneler'in aynı döneme denk gelmesi; bendeki yozlaşma hissini perçinledi. İki farklı milletten iki farklı kadın yazarın dünya görüşleri, yozlaşmayı bu kadar yalın aktarmaları, geleceğe endişeyle bakmaları beni de bugünü ve geleceği sorgulamaya sevk etti.
Son yüzyılların gözbebeği Avrupa'nın kendi içinden kopan çığlık sesiydi benim için. Tıpkı Alev Alatlı'nın Türk toplumu için yaktığı ağıt gibi.
Siz de okuyun, okurken düşünün. Umarım beğenirsiniz.
·
133 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.