Kasvet yüklü bir roman Muhteşem Bedenlerimizin Coğrafyası. Gencecik bir yazar Maddie Mortimer ve bu kendisinin ilk romanı. On dört yaşındayken annesini kanserden kaybediyor ve onun ardında bıraktığı günlüklerden ilham alarak katmanlı bir kurgu oluşturuyor.
Daha önce meme kanserine yakalanmış ve bunu atlatmış Lia’nın vücudunda yeniden kanser hücreleri belirir, hem de kanser tüm vücuduna yayılmıştır. Kitabın başlarında öğrendiğimiz bu bilgiyle birlikte Lia’nın hem geçmişine hem de şu anına tanıklık ediyoruz metin boyunca. Zamanda sıçramalarla Lia’nın çocukluğunu, ilk aşkını, arkadaşlıklarını, kocasıyla tanışmasını, kızını, oyunlarını, yapamadıklarını ve hayal kırıklıklarını okuyoruz deneysel bir şekilde.
Metin, kelimelerin bir büyüyüp bir küçülmesi, karalamaların olması, yazı fontlarının değişmesi gibi pek de alışık olmadığımız bir tarzla kaleme alınmış. İlk sayfalarda bu duruma adapte olmakta çok zorlansam da metin ilerledikçe bu yazım tarzının metnin gücüne güç kattığına tanıklık ettim.
Kitap yaklaşık iki yıl önce dilimize çevrildi ve ben de hemen alıp okumak istemiştim. İlk yüz sayfasını okuyup devam edememiştim. Kitabın sesli kitap versiyonu Storytel’e yüklenince şansımı bir daha denemek istedim ve neden yarım bıraktığımı tekrar hatırladım. Öyle gerçekçi bir metin ki beni resmen boğdu. Sürekli durup nefes alma ihtiyacı hissettim. Anlattığı şeyin gerçekliği ve kasveti karşısında ezildim. Kişisel de bir yerden beni vurduğu için okumak, metne devam edebilmek gerçekten çok zor geldi.
Metin öyle ağır ve öyle güzel ki, okuyacak olanlar hem kalplerinin parçalanmasına hem de bu gencecik yazarın yaptığı şey karşısında hayranlık duymaya hazır olsunlar. Çok, çok sevdim.
·
191 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.