Merve
@Meyv
901 okur puanı
Haziran 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
8/10
Beğendi
·3 günde okudu
·2026 47. kitabı
Herkesin bildiğini sandığı bazı kitaplar vardır, konusunu öğrenirsiniz ve sizi şaşırtacak pek bir şey kalmadığını düşünürsünüz. Algernon’a Çiçekler bana bunun ne kadar yanlış bir düşünce olduğunu gösterdi.
Charlie Gordon, düşük IQ ile doğmuş bir adam. Doktorların deneysel bir ameliyatı sayesinde zekâsı olağanüstü bir seviyeye ulaşıyor. Daha önce bir fare üzerinde, Algernon’da başarıyla uygulanan bu deneyin insan tarafındaki yolculuğunu Charlie’nin kendi kaleminden okuyoruz.
Beni bu kitapta en çok etkileyen şey Charlie’nin zekâsındaki değişim değil, çocukluğundan taşıdığı yaralardı. Ailesi tarafından anlaşılmamanın, arkadaş sandığı insanlar tarafından fark edilmeden incitilmenin ve sevgiye duyulan o tarifsiz açlığın izleri… İşte onlar kalbimin en derin yerine dokundu.
Charlie Gordon’la tanıştığım ilk sayfadan itibaren sonunun beni üzeceğini biliyordum. Yine de bu kadar kırılacağımı, bu kadar etkileneceğimi tahmin edemedim. Çok sevdim, çok.
Bazı kitaplar vardır yalnızca bir hayatı anlatmaz, bir ülkenin hafızasını da omuzlarında taşır. Nisyan benim için tam olarak böyle bir kitaptı.
Héctor Abad Faciolince, 1960’lardan başlayarak hem kendi ailesinin hikâyesini hem de Kolombiya’nın sancılı tarihini anlatıyor. Fakat kitabın merkezinde ne siyaset ne de şiddet var; tüm karanlığın ortasında ışığını kaybetmeyen bir baba-oğul sevgisi duruyor.
Okurken sık sık ‘keşke kurgu olsaydı’ diye düşündüm. Çünkü satırlardaki acının, kaybın ve çaresizliğin gerçekten yaşanmış olduğunu bilmek metni daha da ağırlaştırıyor. Bir yanda şiddetin gündelik hayatın parçası hâline geldiği, kurumların yozlaştığı bir ülke, diğer yanda insanlığa, eğitime ve iyiliğe inanmaktan vazgeçmeyen bir baba.
Nisyan, yalnızca bir anı kitabı değil. Aynı zamanda bir ağıt, bir sevgi mektubu ve unutulmaya karşı yazılmış güçlü bir direniş.
Çok sevdim.
