“O her kuşağa yepyeni acılar vaat ve icat eden hayata katlanabildiysek, içinden delirmeden geçebildiysek kurmacalar sayesinde. Bir kez daha yazalım öyleyse:
Delirmemek için kurmacalara muhtacız.”
Kurmaca evreninin tüm detaylarını parçalara ayırıp okuyucuya tane tane anlatan, bunları da kişisel deneyimimize ve duygusal arşivimize nasıl eklediğimizi detaylandıran kıymetli bir metin Anne Ben Düştüm Mü? Metnin değerini kelimelerime nasıl yansıtacağımı bilemesem de şunu belirtmek isterim ki; edebi metinler üzerine yazılan ve benim okuduğum en iyi kurgu dışı kitaplardan biri kendisi. Şahane!
Kurmacalara neden muhtacız? Okuduğumuz sayfalarca metinlerin büyük bir kısmını unutup, metinlere dair aklımızda yalnızca birkaç detay biraz da his kalırken neden okumaya veya izlemeye devam ediyoruz? Üstelik bunların gerçek olmadığını da biliyoruz. Yirmi dokuz harfin boş sayfalarda yan yana gelip şekilden şekile girerek kurduğu hikayenin içine nasıl dalıp bir de bundan böylesine etkilenebiliyoruz?
Hayatın içinden sorular ve cevaplarla bir okurun kafasında kurduğu veya kurabileceği tüm sorulara cevap veriyor kitap. Okuduğumuz edebi metinleri veya izlediklerimizi önce parçalarına ayırıyor tek tek. Kurmacaların temelini, yapı taşlarını sunuyor okuyucuya. Sonra da toparlıyor hepsini. Biraz da kişisel deneyimlerini ekliyor, sanata da değiniyor bu sırada. Çok yönlü, anlattıkça anlatıyor Beliz Hanım. Ama kitabın içinde tek bir gereksiz cümleye bile yer vermiyor.
Bayıldım. Çok sevdim. Bir kere okumayla rafa kalkmaz. Ara ara tekrar edilecek benim için. Edebi metinler üzerine kaleme alınan kurgu dışı kitapları seven okuyucular mutlaka kitaba bakmalılar.
·
182 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.