Yayınevi Maggie O’Farrell metinlerini yayınladıkça ben de okumaya devam ediyorum. Yine yine yeniden hayran kaldığım bir metin, Esme Lennox Nasıl Yok Oldu. Yazarın dilini, kalemini, konuyu ele alış şeklini çok beğeniyorum. Kendisinin kaleminden çıkan bir metni okuma düşüncesi bile benim için büyük keyif içeriyor.
Hikayemiz 1930’lu yıllarda Edinburg’da geçiyor. Başkarakterimiz Esme, ama aslında üç ayrı anlatıcıyla ilerlediğimiz çoklu bir sahnedeyiz. Esme, Kitty ve Iris. Esme daha on altı yaşındayken akıl hastanesine yatırılır ve aradan altmış bir yıl geçer. Kaldığı kurum kapatılmak üzeredir ve hastaların tahliyesi sağlanmalıdır. Esme’nin de yaşayan tek akrabası, ablasının torunu, Iris’e ulaşır kurum ve Esme’yi almalarını isterler. Ama ne olmuştur? Bunca zaman bir insanın akıl hastanesinde tutulmasına sebep nedir?
Katman katman bir hikaye. Şu anı okuyarak başladığımız metin, anlatıcıların zamanda yolculuk yapmalarıyla geriye doğru akmaya başlıyor. Zamanda sıçramalarla herkesin hikayesini tane tane okuyoruz. Merak duygusu metnin son sayfasına kadar başrolde ve su gibi akıp giden sayfalarda sürekli bir sonraki sayfayı düşlüyorsunuz.
Yazara hayranlığım zaten hat safada idi. Bu kitabıyla bir kez daha perçinlendi. Okuduğum metinlerinde kurduğu kadın karakterlere hayranım. Bunu müthiş yapıyor. Erkeklerin dünyasında yaşayan kadınları ve onların dünyasını kadın perspektifinden anlatıyor. Maggie O’Farrell kadınları büyüleyici.
·
1.066 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.