(Spoiler içerir.)
Punpun, küçük bir çocukken saf masum ve hayatı bilmezken hayatla tanışır. Tüm o gerçeği ve karanlığı ile. Onun neyken ne olduğunu ve onu buraya nelerin getirdiğini okuduk bu 7 kitap boyunca. Hiçbir zaman yaşamdan çok heves almayan içine kapanık depresif melankolik ve biraz da Aiko'ya platonik bir Punpun okuduk.
Punpun ilk başta çok tatlı bir büyüme hikayesi gibi görünse de öyle olmadığını bize daha ilk kitaptan hissettirmişti. Yine de Aiko'yu aradığı ve bulmaya çalıştığı süreçte Punpun Aiko'yu bulunca her şeyin yeşereceğini güzelleşeceğini düşünmek inanmak istedim. O çocukken yaşadıkları masum hissi bize tekrar yaşatmalarını istedim. Ama birbirlerini buldular ve bu buluş bir aşk üçgeni içerisinde çok çirkin bir buluş oldu. İşler zamanla daha karanlık bir hal aldı. Hep Aiko ve Punpun'un öleceğini düşünerek okudum kitapları. Aiko ne zaman ölecek. Punpun evet finalde ölecek ama nasıl. Finalin son cümlesinin Punpun'un ölümü ardından ''İyi geceler Punpun.'' cümlesi ile kapanışı yapacağını düşündüm.
Evet Aiko öldü. Evet Punpun çok büyük boklar yedi. Ama Sachi onu kurtardı. Ve finalde Aiko'ya veda ederek, Sachi ve diğer sevdikleriyle bir arada gördük Punpun'u. Mutlu son gibi oldu ama beni bu son mutlu etmedi. Çünkü Punpun hiçbir zaman yaşama çok bağlı bir tip değildi ve yaşamak Punpun'un kendisi için de en iyi seçenek değildi. Aslında bir nevi ölmeyerek Punpun'a ceza verilmiş oldu.
Ben manga okumaya animelerden geçiş yapan biriyim. Bu yüzden okuduğum mangalar Titana Saldırı, Oshi No Ko, Vinland Saga falan. Daha farklı daha az edebi şeyler okudum. Ama bu seri gerçekten edebi diyebileceğim bir seri oldu. Daha çok bizim yaşadığımız hayata yakın bir seri oldu. Daha çok günlük hayat hakkında düşündüren. O yüzden iyi ki okumuşum diyorum. Tavsiye ediyorum diyemeyeceğim çünkü spoilerlı bi değerlendirme yazdığım için zaten kitabı okuyan kişiler değerlendirmemi okumuş olacak. İyi ki okumuşsunuz iyi seçim.
Okuduktan sonra yazarın bi röportajını okudum. Sizin de okumanızı tavsiye ederim. Linkini bırakıyorum.
mangabrog.wordpress.com/2014/07/06/inio...