Kırmızı Pazartesi
Hikaye, Santiago Nasar adında bir adamın sabah uyanmasıyla başlıyor. Ama bu sabah, sıradan bir sabah değil; çünkü herkes onun öldürüleceğini biliyor! Evet, yanlış duymadın. Herkes biliyor ama kimse bir şey yapmıyor. Yani, bu tam bir "benim işim değil" durumu. Hani bazen bir arkadaşın kötü bir şaka yapar da herkes gülmekten kırılırken sen "bu çok kötüydü" dersin ya, işte burada da herkes gülmekten kırılıyor ama kimse Santiago'yu uyarmıyor!
Santiago, sabah uyanıp kahvaltısını yaparken, dışarıda bir grup insan onun peşinde. Ama bu insanlar, "Bugün onu öldüreceğiz" diye bağırmıyorlar; hayır, hayır! Onlar sadece "Santiago’yu öldüreceğiz" yazılı bir not bırakıyorlar. Yani, biraz gizemli bir cinayet planı var ortada. Hani bazen bir arkadaşın "benimle gel, çok eğleneceğiz" der ama aslında onu bir yere kapatmaya çalışıyordur ya, işte bu da öyle bir şey!
Herkes Santiago’nun başına gelecekleri biliyor ama kimse ona yardım etmiyor. Bu, insan doğasının en ilginç yanlarından biri. Yani, bir nevi "benim işim değil" sendromu. Herkes bir şekilde "benimle alakası yok" diyor. Hani bazen bir arkadaşın kötü bir durumdayken sen de "ah, keşke bir şey yapabilseydim" dersin ya, işte burada da herkes aynı şeyi düşünüyor ama kimse harekete geçmiyor.
Sonuçta, Santiago’nun başına gelenler, toplumun pasifliğini ve bireysel sorumlulukları sorguluyor. Yani, bu kitap aslında bir cinayet hikayesinin ötesinde, insan ilişkileri ve toplumsal normlar üzerine düşündüren bir eser.
Sonuç olarak, "Kırmızı Pazartesi" sadece bir cinayet değil, aynı zamanda "Neden kimse bir şey yapmadı?" sorusunu sorduran bir roman. Yani, bir bakıma, "Eğer herkes biliyorsa, neden kimse harekete geçmiyor?" sorusunun cevabını arıyor. Okuduktan sonra, insan ilişkilerine bir daha bakacaksın, emin ol!
Evet, dostum, işte böyle! Şimdi sen de bu kitabı oku, belki bir gün Santiago gibi bir sabah uyanırsın ve "Hadi bakalım, bugün başıma neler gelecek?" diye düşünürsün!
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.