Açıkçası çok garip bir kitaptı. Kahramanı dünyaya yabancıydı. Onun için birşey olmuş ya da olmamış fark etmezdi. Annesinin ölümünü olağanüstü bir sakinlikle karşılamıştı. Ne varki onun için herşey olağandı.
Camu'nun hayat felsefesi olan yaşam anlamsızdırı kitapta rahatlıkla göreblilirsiniz. Nedensizce bir adamı öldürüyor ve çok sakin kalıyor. Dava görüşmelerinde kendini savunma girişiminde bulunmuyor, cinayeti neden işlediği üzerinde düşünmüyordu. Hiçbir şeyde anlam aranıyordu. Bu tavırları kitap boyunca ben çok rahatsız etti. Anlamakta ve yorumlamakta güçlük çektiğim kitaplardan oldu.
Bir arkadaşımın yorumunu da sizlerle paylaşmak isterim: kitapta Meursault'un masasına bir kadın oturuyor. Kadın Meursault'un tam tersi bir karakter. Ne yiyeceğini ne kadar tutacağını ne kadar bahşiş bırakacağını hesaplıyor. Yazar burada iki zıt karakteri aynı masada buluşturarak hayattaki zıtlıkları gözler önüne seriyor.
Ve Meursault aslında Marie aşık ama ne bunun farkında ne de bunu Marie söyleyebiliyor. İşte günler böyle suskun ve sakin geçip gidiyor.
Kitap özeti:(bunu bir siteden kopyaladım, kitabın içeriğini unutmayayım diye incelemelerime ekliyorum)
Kitap Meursault’un annesinin ölümü ile başlar. Meursault, bu ölüme hiç üzülmemiş gibidir. Cenazede kendisine sadece annesinin iş arkadaşı eşlik eder, Meursault annesinin cesedini özellikle görmek istemez. Bu olaydan sonra Meursault Cezayir’e gelir ve iş arkadaşı Marie ile tanışır. Marie, yeni tanıştığı bu adamın kendi annesinin ölümüne hiç üzülmemiş olmasına şaşırmaktadır. Üstelik Meursault Marie ile çıktığı randevularının hiç birinde duyguya dair herhangi bir hareket, mimik göstermemektedir.
Meursault’un komşusu Raymond’ın evinden kız arkadaşını açıkça taciz ettiği belli olan sesler yayılır. Polis çağırılır ancak Meursault, kendisinden istendiği üzere, komşusunu polise karşı savunur. Raymond, kendisini bir arkadaşının kulübesine davet eder. Orada bir hafta sonunu geçirip dinleneceklerdir. Raymond’un kız kardeşinin erkek kardeşi de oradadır. Kavga çıkar ve Raymond yaralanır. Meursault, Raymond’ı yaralayan adamı öldürür ve katil olur.
Meursault yargılanır. Duygusuzluğunun boyutları herkes tarafından anlaşıldığında kalpsiz ve soğuk bir katil olarak tanınmaya başlar. Bu yüzden Meursault, sadece cinayetten değil bir nevi toplumsal normları ve duyguları hiçe saymaktan da yargılanır. Meursault gittike kendine, topluma ve ölümü bile kabullendiği bu yaşama, kısa bir şkeilde ifade etmek gerekirse tüm varoluşa yabancılaşmaya başlar.