Alberto Manguel 35 bin kitaplık kütüphanesini taşımak zorunda kaldığında kitaplar,
kütüphaneler, okurlar, yazarlar hakkında inanılmaz keyifli bir sohbete konuk ediyor bizi. Deneme türünde olan bu eser , yazarın kütüphanesini toplama sürecinde değindiği pek çok konuyu içeriyor. Kitabı okurken Manguel'in kütüphanesinde oturup onun sizinle sohbet ettiğini sanabilirsiniz. Hakikaten de kitabın bende bıraktığı his tam olarak buydu. Eee dedim başka ? Rafından bir kitap seçip " peki bunun hakkında neler anlatmak istersin" demek istedim. Kitap içerisinde geçen pek çok isim ve esere yabancı olduğum için bu kitabı okuduğumda ayrıca bir okunacaklar listesi çıktı önüme. Bildiğim eserlerin bildiğimden çok farklı olduğunu da gördüm. Mesela Don Quijote hakkında yazdıklarını okuduğumda yarım bıraktığım cildime bakıp sahiden ben seni nasıl yarım bıraktım diye düşündüm. Manguel'in pek kıymetli kütüphanesi ile kuruduğu bağı biz okuyucuya aktarımı ise çok başarılıydı. Ve tabi ki bu bağ yalnızca kütüphanesiyle, kitaplarıyla bağ kurmuş okuyucuları derinden etkileyecekti. Yazarın "Kütüphanemdeyken kendimi, bu sessiz çoğunluk tarafından kuşatılmış hissederim;hem geçmişimin anahtarlarını, hem de şimdiki zamanıma dair talimatları ve aynı zamanda günlük ritüellerimle ilgili kullanışlı hoşlukları da ellerinde bulunduran uçsuz bucaksız bir sayfalar kalabalığıdır bu." deyişini anlayıp bu hisleri paylaşan tüm okurlar için harika bir kitap.
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.