youtube.com/shorts/EOFreyEq...
1) Kitap şu cümleyle başlıyor: ‘’Yaralar vardır hayatta, ruhu cüzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkta yiyen, kemiren yaralar.’’
2)İnsan yalnızken -eğer kendine karşı dürüst davranabilirse- düşüncelerinin ağırlığıyla dibe vuruyor ve bundan daha kötüsü olmaz derken bir dip daha keşfedebiliyor.
3) kızın ruhunu kendisine teslim ettiğine inanıyor ve kızı parçalara ayırıp bir bavula koyarak gömmek için yola çıkıyor.Okurken tüylerim ürperdi .
3) karısına duyduğu umarsız aşkın sonunda karısının bedeniyle buluşur ve onu bıçaklayarak öldürür.
4) Yazar belki de, aşkın ve var olan tüm güzelliğin sadece kavuşulmadığı sürece kusursuz ve bir melek kadar masum kalabileceğini savunmuştur.
5) Ölümden korkan ama bir o kadar da merak eden, ölüm üzerine çokça kafa yoran bir adamdan bahsediyoruz.
6)Novela sayılabilecek bu romanın tamamında kahramanın varoluşsal sancılar çektiği, alkol ve afyonun etkisindeki uyuşukluğun geçtiği an düşüncelerinin; gerçeklerin sınırlarını yırtar gibi aştığı ve bundan bariz bir acı çektiği ilk bakışta görülüyor.
·
233 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.