(Spoiler ola bilər)
Bu kitab indiyə qədər oxuduğum kitablar arasında məndə qəribə hislər və düşüncələr oyatdı. Həm əsas obrazlar, həm də digər obrazlar düşündükcə mənasız , heç bir önəmli xüsusiyyəti olmayan həyatlar yaşadıqlarını gördüm və bu kimi insanlardan milyonlarca var olduğunu düşünən zaman insan təəssüf hissi keçirir. Hər biri öz düşüncə və hislərinin mənalı olduğunu , yerə kalan insanların isə büsbütün haqsız olduğu varsayır. Əsas obrazımız Ömər etdiyi hərəkətlərin məsuliyyətini demək olar özündə görmür və məncə burdan bunu xatırlayıram ki , əslində əsl həyatda da çox az insan etdiklərinin məsuliyyətini öz üzərinə alır, səhvlərindən dərs çıxarır. Macidə obrazı isə problemləri olduğu kimi buraxır . Bir baxıma da bir qurtarıcı rolunu üstlənir və ən sonunda vaz keçir . Başqa kitablarda bütünlüklə yaxşı obrazlar görə bilirik , ancaq burda obrazlarımız bu hissə qapılmağa yol vermir , yəni ən azından mən belə düşünürəm. Onu da deyim ki bu kitab insanın içində bir boşluq yaradır.