Gönderi

9/10
·192 syf.··
Beğendi
·
2024 43. kitabı
Kısa bir kitap olmasına rağmen uzun sürede, sindire sindire okuduğum bir kitap oldu. Hem ağır olmasından dolayı hem de yazarın anlatım yaparken atıfta bulunup verdiği örneklerde bilmediğim çok şey terim vardı(mitolojik karakterler, yazarlar, tarihi kişiler vb.) Bunları bilmeden cümlelerin bütünü bazen anlamsız kalıyor o yüzden araştıra araştıra okumanızı tavsiye ederim.. Kitapta aklımda kalan en önemli şey, yazarın intihara karşı bakış açısı oldu. Yazar için intihar aslında çok ilginç bir yerde duruyor. Onun bakış açısıyla, intihar yalnızca bir kaçış yolu değil, aynı zamanda insana özgürlük hissi veren bir düşünce. Hayatın acımasızlığı, acıları ve varoluşun getirdiği ağırlık altında ezilen insan için, intihar bir tür "son çare" olarak zihinde kalıyor. Böyle bir düşüncenin varlığı bile, kişiye dayanmaya devam etme gücü veriyor. Yani, hayat zorlaştığında "istersem çıkabilirim" düşüncesi, ona göre yaşamı biraz daha katlanılır kılıyor. Yazar, bu düşüncenin insanı aslında hayatta tuttuğunu söyler. Kulağa biraz çelişkili geliyor ama mantıklı aslında: İntihar, gerçek bir seçenek olarak zihinde durdukça, yaşamaya devam etmek biraz daha mümkün hale geliyor. İnsanın sürekli elinde bir çıkış yolu olduğunu hissetmesi, o günlük sıkıntılara dayanma gücü veriyor. Tabii, tüm bu düşünceler yazarın varoluşun saçmalığına duyduğu tepkiyle bağlantılı. Ona göre hayat, sonsuz bir "çürüme" gibi, ve intihar düşüncesi de bu çürümenin farkında olmanın bir sonucu. Yani, yaşamanın ne kadar anlamsız ve acı dolu olduğunu gördükçe, intihar bir seçenek olarak belirmeye başlıyor. Fakat o, bunu bir karar olarak değil, zihinsel bir "savunma mekanizması" gibi değerlendiriyor.
Çürümenin KitabıEmil Michel Cioran · Metis Yayınları · 202514,5bin okunma
·
592 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Daha ilk sayfalarında bıraktığım bir kitap oldu, karamsar, intihar güzellemesinin yapıldığı bir kitap olduğunun söylenmesine karşı bir önyargı oluştu bende, öyle mi sizce?
Işık Parlar
Gönderi Sahibi
Evet, karamsar olduğu doğru, ama intihara dair bir güzelleme yaptığını söylemek yanlış olur. Aksine, kitap, insanın bu tür düşüncelerle baş etme çabasını ve yaşamın ağırlıklarıyla kurduğu karmaşık ilişkiyi sorguluyor.