Garip bir kitap doğrusu. Doğru bir zamanda mı okudum yoksa okumam mı gerekiyordu bilemiyorum ama garipsediğimi söyleyebilirim. Nitekim teoloji yönünden tutarlı yanları var sonuçta ben de tek bir yaratıcı olduğunun ve hakikatin tek olduğuna inanıyorum. Fakat bazı yerleri bana biraz saçma demeyeyim ama çok afaki geldi. Özellikle sembolizm ile ilgili anlatıları ne kadar doğru olabilir? Her şeyin altında bir derin anlam aramak? İnsanın aklına bir resim sergisinde lekelenen bir duvarı serginin bir parçası olarak görüp yorumlayan sanatçılar geliyor. Duvardaki leke tamamen sıradan rastgele bir leke ama ona öyle anlamlar öyle şeyler yüklüyorlar ki, temizlik görevlisi en son temizlemeye gelince hepsi şaşırıyor inanmak istemiyorlar bunun bir leke olduğuna. Aksine serginin en önemli eseri olduğuna inanıyorlar. :) Kitapta her şeyde bir sembolizm ile derin anlamlar aranmış. Olamaz mı? Gayet olabilir tabi. Tüm dinlerin çıkış noktalarının benzer olması veya dinler içerisindeki mitlerin de benzer unsurlar taşıması aslında çok daha yüksek bir sembolik anlamlar sonucu olabilir evet ama ya insan olarak biz bu anlamları kendimiz uyduruyorsak? Aslında her şey açık olarak yazılmış metinlere "Yok kardeşim bunun altında çok derin şeyler var!" Demek ne kadar doğru? Bence çok tehlikeli. İnsanlar aklıyla kavrayamadığı şeyleri başkaları açıklayınca onun aracılığıyla kavramaya başlayınca ona saygı duyarlar. Ama ya açıklayan aslında doğru olanı değil de anladığı kısmını açıklayıp seni tehlikeye sürüklüyorsa?
Kitapta değinmek istediğim birkaç durum daha var. Özellikle islam inancındaki cennet ve cehennem olgularının tümden reddedilmesi bunlara çok derin sembolik anlamlar yüklenmesi bence gerçekten dinle çelişen olgular. Tamam Tanrı tek, tamam bütün dinler aslında sembolik anlatımlar kullanarak bunu anlatıyor ama islam inancının neredeyse temelinde yatan olgu bu. Sadece islam değil eski şaman veya Göktürk inançlarındaki tamu ve uçmağ gibi keza birçok dindeki en temel şey cennet cehennem. Tabi yazar burada yine sembolizmden bahsederek aslında cennetin tam bir bilinç hali cehennemin ise bu bilinç haline erişilemeyen bilinçsizlik halinden bahsetmesi de kitaba ters değil ama insanların inancına ters diye düşünüyorum.
Kitapta çok önemli İslam filozoflarından bahsediliyor ama o islam filozoflarının birçoğunun dini olarak çok daha yoğun şeyler yaşadıklarına eminim.
Genel olarak evet okunabilir bir kitap ama çok daha bilgili biri tarafından okunması kanaatindeyim. Siyasi ve din tarihiyle ilgili az çok bilgim olmasına rağmen ben bile çoğu yerde bu nedir deyip kısa kısa araştırmalar yaparak ilerleyebildim. Öyle bir lise öğrencisinin veya normal romanlar harici okuma yapmamış birinin ya da tarih bilgisi eksik birinin eline verip al kardeşim oku denecek bir kitap değil bence.
Son olarak ezoterizm var mıdır? Bahsedilen şeyler gerçek olabilir mi? Yazar zaten kitabın başında cevaplıyor bizlere. Ne hepsine kesin vardır ne de yoktur demeyin diyerek. O yüzden bu kitabı okuyup "yav aga demek böyle bir şey var o zaman tüm dinler ortak herkes tek yerden geliyor" demek yanlış olur. Ama tabi insanın aklına şu soru geliyor, sonuçta yüce Allah, Kur'an-ı Kerim'de de bahsettiği gibi insanlara birçok peygamber yollamıştır. Bunlardan birileri de kitapta bahsedilen kimseler olabilir.
Şu noktayı da eleştirmeden geçmek istemiyorum, madem dünya üzerinde her şey bu kadar kapalı bu kadar sembolik bir anlam silsilesi içerisinde, o zaman dini inancımızın en büyük gereği olan "sınav" neden var? Hatta kitabın sonlarında bahsedilen Hitler'in bile kötü tarafta majilerle uğraşan insanlarla iletişimi varsa neden 2. Dünya savaşını kaybetti? Bana kalırsa biraz fazla anlamlar yüklenmiş her şeye. Köye gizemli bir adamın gelip geçtikten sonra köyde kötü şeyler yaşanmasının her sebebinin adama bağlanması ama aslında adamın basit bir turist olması kötü yaşanan şeylerin de köyün muhtarının gizli yaptığı olaylar olması gibi bir şey. Çünkü insan bilemediği veya açıklayamadığı her şeye her zaman gizem yüklemeyi veya farklı anlamlar aramayı sever.
Son söz: Dine inanmak veya ezoterizme ne derseniz deyin ya da sufizm ya da diğer şeyler. Ben kendi dinim yönünden gittiğimde, kitapta anlatılan çoğu şeye ve çoğu benzerliğe "Demek ki Allah her yere her topluluğa kendi varlığını bir şekilde göstermeye çalışmış, hamdolsun" derim. Ama inanmak istemeyen birisi "Bak işte hepsi birbirine benziyor demek ki birer uydurma çoğu din." Der ve geçer. Bu yüzden iş yine kalpte bitiyor. Kalp açıksa zaten her yer ulaşır insan.
·
257 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.