“Çiçek demek, kökü sağlam bir yaşam demek. Çiçek demek en az değişen gerçek demek. En bakımsız çiçek bile açar. Bir yıl önceki gibi açar. En kurumuş, ölmüş sandığın çiçeği bile birazcık çabayla kurtarabilirsin. Eski haline getirebilirsin. Kökü toprakta olduktan sonra her çiçeğin yaşatılma, kurtarılma olasılığı vardır.
Oysa, dalından koparılmış, vazoda soldurulmuş bir çiçeği ne kurtarabilir?”
Çok geç kaldığım bir kitap. Konusunu bildiğim ve sürekli ertelediğim, cesaretimi toplayıp başlayamadığım. İnceleme yapılacak anlatılacak, anlanacak kelimeler yok bende. Yaşanmış ve bir yerlerde hâlâ yaşanıyor olabileceğini düşünmek bile insanı derinden yaralıyor. Yazarımız en zoru başarıp bu konuyu kadının toplumsal konumdaki yerine dair eleştirel bakış açısıyla kaleme almış. En etkilendiğim konu; toplumun kadınların yaşamlarının ve yaşadıkları olayların nedenleri veya sonuçlarını bilmeden, dışarıdan yargılayıcı bir tutumda olmasının altının çok güzel çizilmesi. Yargılayıcı tavırların hala günümüzde değişmemiş olması da bir gerçektir. Yazarımıza savunmasından ve bunu kitaba eklemesinden dolayı teşekkürlerimi sunarım. Emeklerine, cesaretine sağlık.
·
100 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.