Bu aralar son dönem severek okuduğum serilere veda etmiş biri olarak söylüyorum üzücü bir durum. Gerçekten öyle! Gerçi bu kitap aynı anda bana bir çok duyguyu hissettirmeyi nasıl başardı hala bilmiyorum. Baştan sona acayip bir heyecanla okudum ki bu benim için çok önemli bir detaydı. Sevgili @idelirukiye yine yapmış yapacağını demeden duramam! Hem canımıza okuyup hemde hiç bir şey olmamış gibi yaşamayı nasıl başardın? Hadi biraz bunu konuşalım.. Ben uzun zamandır uzun seri okumayı bırakmıştım. Lakin bu seri benim evimden biri gibi oldu diyebilirim. Hani her bir karakter evimizin çocuğu resmen! Sanki evlatlarımı geride bırakıyormuş gibi bir burukluk var resmen içimde.. Böyle her bir karakterine duygusal bir manyaklıkla bağlandığım kitapların kölesi olduğumu söylemişmiydim?
Eflal, Karan, Arif, Alptekin ve diğerleri... Yahu ben size hangisini övsem az kalacak gibi. Güçlü kızım Eflal'imi? Delice aşık Karan'ımı? Aytekin ve şapşik aşık hallerini mi? Ahh yoksa Ömer bebeğimi mi anlatayım? Ay ben size ne anlatayım? Bir çok duyguyu bir arada yaşadığımız bu seri benim unutulmazlarım arasında yerini aldı. İnanın her bir duyguyu net bir şekilde içinizde hissedeceksiniz. Hüznü, aşkı ve saf duyguları sahipleneceğiniz bir çok nokta var. Kitapta sizinle delice paylaşmak istediğim şahane detaylar var. Mesela bir mektup mevzumuz var ki nasıl anlatayım, neresinden anlatayım hiç bilmiyorum. Aslında serinin son kitabı olması bakımından ben artık ne desem, ne anlatsam #spoiler olacak biliyorum. O yüzden duygularımın yoğunluğundan aslında ne kadar çok sevdiğimi anlayabilirsiniz. Sizlere gönül rahatlığıyla tavsiyemdir..
·
179 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.