Sema Kaygusuz'un okudugum ilk kitabi. Cok severek okudum, hatta bir oturusta bitirdim. Hemen icine cekti beni. Oykulerin derinligine, hem hayatin icinden olup hem de birer masal gibi, siir gibi aktarilisina bayildim. Kelime haznesi genis ve cok tadinda kullanilmis. Ayrica okura dengi gibi davranip oykulerin basini ya da sonunu verme ihtiyaci hissetmeden (oykunun temasini degistirmeyecek sekilde okura hayal gucu icin alan taninmis), anlatmak istedigi her seyi süzmüs ve derin ama yalin bir dille aktarmis yazar. Bu da beni yazarin diger eserlerini okumak icin heyecanlandirdi.
Her oykuden bir kisa sanat filmi cikar. Gozunuzde her seyi canlandirip, oykunun icindeymissiniz gibi hissediyorsunuz. Ölüm, aci, kayip temalarinin ortakligi dikkatimi cekti. Ama bu, kitap karanlikmis gibi yansimasin. Oyle bir etki birakmadi ben de.
Ben ozellikle Engeregin Oglu ve Sari'yi cok vurucu buldum. Kitabi herkese tavsiye ederim. Okunmali.