Gün Dönende’yi ilk kez henüz kitap dosya hâlindeyken okudum. Debbağ adlı öykü kitabı ile 69. Sait Faik Hikâye Armağanı kısa listesine giren arkadaşım Birgül Yangın Aslanoğlu’nun bu ikinci öykü kitabı da beni heyecanlandırdı. Eserdeki öyküler bir çemberi tamamlıyor adeta. Karakterler anlatılarda geziniyor ve kurgu kitap sonunda tamamlanıyor. Eserin ilk öykü kitabı Debbağ ile bağı da devam ediyor. Bu anlamda kitap, farklı bir türe kayıyor aslında. Barış hayranı yazarımızın kitabı ünlü sanatçının şarkısı Dönence’den alınan bir epigraf ile başlıyor. Kitapta da Barış’ın şarkılarından cümleler göze çarpıyor. Aynı zamanda öykülerde yazarın Türk filmlerine ilgisi fark ediliyor. Kitaptaki ilk öykü olan Şöhret-i Âlâ Konağı’nın Sahipleri’nde benim ve söyleşi-yorum kitap kulubünde yer alan tüm arkadaşlarımın adı geçiyor. Bu da arkadaşımızın bize çok özel bir armağanı.
Gelelim öykülerin neyi anlattığına
Gölge yazar Zeynep, kuşaklarca süren bir aşkı yazıyor ve sevgilisi Gazel bu aşkın bestesini yapıyor. Zeynep içindeki kara delikle dönenip duruyor. Zeynep ve diğerleri gün dönende huzura kavuşur mu bunu ben de bilmiyorum.
“O geceden sonra Zeynep için de hiçbir sey eskisi gibi olmadı. Dünyası cehennem olanlarla savaşın masum meleklerini yazdı. Umudun kapısında bekliyordu.Gün dönende, o kara delik ruhunda kaybolur muydu? Bir gün gelir miydi Dönence?”s.72
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.