SırçaKöşk Liyakatın olmadığı yerde tek bir kıvılcımın nelere mâl olabileceğini gözler önüne seriyor. Halkın kendi eliyle inşa ettiği düzeni, yozlaşma başladığı anda pek tabii yine kendi eliyle yok edebileceğinin net bir ifadesi oluyor bu sembolik hikâye.
Portakal” hikâyesi, bu kadar kolay mı insanın ekmeğiyle oynamak, diye sorgulatıyor.
Beyaz Bir Gemi” Gözümüzün önündeki şeyi olduğu gibi değil, olmasını istediğimiz gibi algılarız.Katil Osman” toplumsal dayatmaların, etiketlemelerin insanı o şekle girmeye mecbur bırakmasının hikâyesi.
Cıgara” sıradan insanın sıradan yaşantısını ufak bir tebessümle okutturuyor.
Bahtiyar Köpek”
“Niçin yazılarındaki bütün insanların benzi soluk, yüreği kederli? Bu memlekette yüzü gülen, bahtiyar insan yok mu?”
Çilli”. Kadın sorunu.
Dekolman”.Hikâye ırkçı, sığ, ayrıştırmacı tutumların, kendilerini toplumun en iyi tabakası olarak gören kişileri nasıl gülünç bir hâle düşürdüğünü çok başarılı bir şekilde gözler önüne seriyor.
Hakkımızı Yedirmeyiz”. Hacı, hoca kesiminin kurnazlıklarını, görünenin ardındaki görünmeyeni ama aslında toplumun ‘normalini’ anlatıyor.
Cankurtaran”. Yoksulluğun, fakirliğin, muhtaçlığın acısını derinden yaşatıyor.
Çirkince”. Bir zamanlar insanı kendine çeken doğanın, tarihin tahribatı.. İnsan eliyle, bilinçli olarak mahvedilen kentler, köyler..
Kurtla Kuzu”. Utancın, gururun hikâyesi. En içimizden, en toplumsal-siyasi kokuşmuşluğumuzu anlatan hikâye.
“Korkma!” diyor Sabahattin Ali. Korkma sormaktan, sorgulamaktan; değişmekten, değiştirmekten. En fazla ne olabilir ki?
·
45 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.