Birbirine paralel gitmesine rağmen bir noktada kesişen ve sonsuzlukta ayrılan 3 doğrunun hikayesi.
Nurten, Seyfi ve Müfit...
Yazarımız hemen herkesin hayatında en az bir kere karşılaştığı karakterler seçmiş. Kitapta en sevdiğim detay bütün karakterlerin yerine kendimi koyabiliyor oluşumdu. Hepsiyle ayrı ayrı konuşmuş tanışmış gibiydim. Bu sayede çok akıcı ilerledi.
Gördüğüm en büyük eksiklik ise şuydu:
Olaylar akıp giderken bir anda kesip farklı bir konuya geçtiği birçok yer vardı. Yani demek istediğim şu; sanki kitabın belli bölümleri çıkartılmıştı. Bu yüzden zaman zaman kendimi kitabın özetini okuyor gibi hissettim ve bu beni belli noktalarda gerçeklikten uzaklaştırdı.
Selçuk Baran'ı tekrar okur muyum dersek? Muhtemelen evet ama bir süre birbirimizi özlememiz gerekiyor bence.
·
83 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.