dostoyevski’nin taşrada geçen, üst tabaka insanının, rus sosyetesi üzerine yazılmış derin anlam taşıyan, her kesimden karakterleri bulunan sürekleyici ve muazzam bir yapıtıydı. kitabın çokça içine girmeden yazarın kitaptan çıkarmak zorunda kaldığı bir bölüme değinmek istiyorum. beni fena sarstı. ana karakterlerden stavrogin’in 14 yaşında genç bir kızla yaşadığı korkunç deneyim ve bundan duyduğu utanç ve pişmanlık beni şaşırttı. böylelikle kitabı, kafamda tasarladığımdan daha farklı bir biçimde sonlandırdım. piskopos tihon’la diyaloğu da aynı güzellikteydi. tabi yaşanan durumun sarsıcı etkisi kitaba odaklanmamı biraz geciktirmiş olsa da sonradan tekrar toparlayabildim. genel anlamıyla dostoyevski yine şaşırttı beni diyebilirim, iyi okumalar dilerim :)
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.