Puan vermedi·84 syf.··
Beğendi
·2024 32. kitabı
·26 saatte okudu
·Okunma: 17 Kasım 2024 23:58
Yaşıyoruz Sessizce,
Aşkın ,emeğin ve dünyanın ölümle bir daha yüceltidiği bir varoluş simyası .
İki kişilik bir yalnızlığım fotoğrafların önünde/ Birisi alıp götürdüğün ,öteki bırakıp gittiğin.
Daha önce okusaydım keşke dediğim bir şiir oldu.
Sevginin bu kadar naif ve içten oluşuna bu şiirlerle vâkıf oldum ve gerçekten sevmek belki de bir insana verilebilecek en güzel şey olduğunu bir kere daha anladım.
İnsanın içini ısıtan, sızlatan,duygulandıran o dizeler…
“Herkes boşluğun fotoğrafı
Bir bilen yok.”
“Ne zaman öğreneceksiniz bilmiyorum ki
Evlerin yalnız eşyalardan yapılmadığını.”
“Ömür Hanım
Çıkarıp çerçevesinden o hayal zamanları
Silmezsem eğer hayatın harfleriyle
Her gün biraz daha tozlanacak evimiz.”
“Ömür Hanım ,iyi ki ben de seninle yaşadım dünyayı.”
··
85 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.