Daha önce Buket Uzuner'in Kumral Ada Mavi Tuna kitabını okumuştum ve çok beğenmiştim. Bu kitaba da çok umutlu başlamıştım ama beklentimi hiç karşılamadı. Hikaye çok klişe ve vasat, anlatım kuru ve sıkıcıydı. Hele kitabın son 60 sayfası falan çok zorlamaydı. Konu kitabın yarısında bitiyor, merak unsuru kalmıyor. En beğendiğim kısımlar askerlerin cephede savaş hakkında ailelerine yazdıkları mektuplardı. Savaşın insanı nasıl etkilediği, şartların zorluğu güzel anlatılmıştı. Bu kısımlar dışında gene de ben tavsiye etmem.