Tante Rosa~
Sevgi Soysal'dan okudugum ilk kitap oldu. Kalemi cok farkliydi cok sevdim. Yaş aldikca guzellesecek bir kitap gibi. Icerigi dolu, kisa bir kitap ama cok mesaj var icinde, kisa kisa verilmis mesajlar zamansiz ama hissettirdigi duygular yirmisinde, otuzunda, kirkinda farkli gelebilir okura. En sevdigim mesaj 'insan en cok kendini sevmeli' oldu. Yazarin baska eserlerini de okumayi dusunuyorum, tanismak icin guzel bir kitap oldu.
Rosa'nin varolusuna hep bir baskaldiri gibi yaklasmis okuyanlar ama bence o sadece kendisi olmak, mutlu olmak istiyor. Secimlerinin onaylanmasini degil yargilanmamayi istiyor. Kalbinin ona soyledigini dinliyor. Kliseden atildiginda dine baskaldirmiyor. Klise dini korkuyla ve cezayla veriyor, bunu sevmiyor, kalbi ona bunun yanlis oldugunu soyluyor. Ya da kocasini terk ettiginde ataerkil duzene baskaldirmak icin yapmiyor bunu, aslinda sevmedigi bir adamla bir omrunu gecirme fikri onu mutsuz ediyor.
Kadini surekli varolmak icin mucadele etmesi gereken biri haline getirmek istememis yazar, kadinin da sadece ozgurce secimler yaparak varolabilecegi, bu secimler icin surekli yargilanmasinin yuk oldugunu anlatmak istemis ama Tante Rosa bir baskaldirinin adi olmus. Tante Rosa ya yuklenmemesi gereken bir misyon bence.
Belki karakterin secimleri, hayatina yon verisiyle empati yapamiyorum ama ne anlatmak istedigini anliyorum ve onu yargilamamam gerektigi mesajini cikariyorum yazardan.
·
48 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.