Anlatılan aslında çok da uzağa gitmeye gerek duyulmayan sen ve benim hikayem. Kadının hikayesi.
Kore’nin ne kadar ataerkil bir toplum olduğunu öğrendiğimde çok büyük bir şok yaşamıştım. Sonuçta Kore bize kıyasla daha teknoloji ve eğitime yatırım yapan bir ülke değil miydi ?
Çıkardığım tek sonuç şu kadınlar olarak hiçbir yerde güvende değiliz. Anlaşılmış değiliz. Bizim aile ve anne gibi kavramlardan bağımsız bir birey olduğumuz kabul edilmiş değil.
Ne zaman bir birey olarak varlığımızı toplum kabul edecek?
Ne zaman anlaşılacağız?
Jiyeong otobüste indiğinde hala hiç tanımadığı bir erkeğin onu takip ettiği fark etmesi, yaşadığı korku ve ardından kadın inince rahatlaması sonrasında hıçkıra hıçkıra ağlaması. Yazarın bunu sayfalarca yazması gerek yok. okuyan birçok kadın jiyong ne yaşadığını biliyor, çünkü aynısını ya da benzeri onlar da yaşadı.
Keza bende jiyong ağlaması kısmında ben de ağladım.
Çünkü bunun nasıl bir his olduğunu biliyorum.
Çünkü güvende değiliz. Bu korkuyu kaç erkek bilir ?
Her gün ülkemizde sayısız haber, ne çocuk güvende ne de kadın.
Değişmesi gereken çok şey var, ne zaman değişir muallak.
Kitabı herkese tavsiye ederim. Sonuçta bu bizim hikayemiz.
·
112 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.