Atıver bir ellilik/beşlik bakayım falına cümlesini söyleyvereyim sana . A be kara gözlüm bakla yalan söylemez önceden her yerde bir gül ile karşımıza çıkarlardı Alsancak ‘ta şimdilerde onlar bile yok fazlasıyla kayıplar…
Demet Eker ile aynı yörenin insanı olmamız hasebiyle öykülerini daha bir kendimden buldum sımsıcak okudum; kara Murat ‘a kara bekir diyen rahmetli dedemin milyon kez izlediği Cüneyt Arkın filmlerini pür dikkat her seferinden tekrar izlemesi gözümün önüne geldi gülümsedim.
Yabancılar mı ötekiler mi yoksa kör inançlar mı bizi yaşamda korkutan düşündüm , gülümsedim , çocukluğumun karanlık sokaklarında saklambaç oynarken yaşadığımız korkular geldi doluştu zihnime.
Lohusa halleri/rüyalara/kabusları… bir sonraki öykü, anlatımındaki yoğunluk kullanılan dil ve çengelli iğne… Hani yaşamış kadar olma hali…
Gergedanlardan uzak durmak lazım.. My way…
Değiştik mi yozlaştık mı yoksa kolaycılığa mı kaçıyoruz … hastag zorsakolaybiryolubulunur
Ne İsmet ne klarnet ne de rüya, varlığın yokluk ile imtihanı … Hayatın olmayan adaletinin sunduğu bir “Demet” öykü … Ekmesine “Eker”sin ya işte okurda sürgün verir hepsi…
Kaleminize sağlık hemşerim
·
297 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
