Bir öykü derlemesi olan kitap Sabahattin Ali'nin kitaptaki öykülerden bazılarına dair memnuniyetsizliğini belirttiği önsözle başlıyor. Yazar, iyiyi kötüden ayırma görevini de bize bıraktığı için özür diliyor. Bu önsözü okuduğumda Sabahattin Ali'nin kalemini sevdiğim için 'yok canım' deyip geçmiştim ama ilk iki öyküyü okuyunca cidden iyi-kötü seçimi yapmam gerekecek gibi hissettim. Çünkü ben saplantılı aşıklar üzerine yazılmış eserlerden ne kadar güzel yazılsa da keyif alan bir insan değilim ve bu iki öykü bu konu üzerineydi. Kitap 3 bölümden oluşuyor. 2 ve 3. bölümlerde toplumsal konuları ele alan öyküler ağırlıktaydı. Bu öyküleri daha ilgiyle okudum. Birçok öykü süregelen gerçeklerimizi bana hatırlattı ve bu gerçekleri yıllar önce edebiyatı kullanarak gözler önüne seren Sabahattin Ali'yi tekrar saygıyla anmama sebep oldu. Birkaç sayfadan ibaret öyküleri de en az romanları kadar okuma keyfi verdi. Sabahattin Ali'nin basılmış tüm eserlerini okumayı düşünüyordum hala düşünüyorum.
·
69 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.