Romantik komedi tadında hockey romantizmiydi ama yazarın kaleminden midir nedir okurken bana kal geldi. Yalan yok eğlenceli yerleri vardı ama akıcı değildi. Bunu yazarın kalemine bağlıyorum.
Kız karakter hoşuma gitmedi. Monroe aşırı pasifti, saftı, ikinci plana atılma sorunları vardı her konuştuğu cümle özgüvensizliğini gösteriyordu. 19 yaşında olduğu için kendi ayaklarının üzerinde durmaya çalışmasını anlayabiliyorum ama zaten dümdüz hikayeye değişik hava katabilirdi.
Takıntılı ve bebek gibi seven erkek karakterler her zaman favorim olucak. Normalde kızı görünce anında takıntılı olup aşık olduğunu kabul eden erkek karakter görmek nadirdir. Linc tam olarak buydu aşkı zehirliydi, takıntısı ağır basıyordu, duyguları çok yoğundu ve bebek gibi seviyordu. Benim için kitabı katlanılabilir kıldı kendisi. Ayrıca ilk kez bir hikayede erkeğin utanmadan kızdan fazla “seni seviyorum” cümleleri kurduğunu gördüm. Linc’in sevgisi zehirli olsa bile hissettirdi belki de zehirli olduğu içindir;) Hani deriz ya “köpek gibi aşık” diye işte bu cümlenin tanımı tam olarak Linc’i ifade ediyor. Bu sevgi aynı zamanda takıntıyla dengeleniyor.
Hikaye olarak dümdüz ikilinin aşkından başka bir şey yoktu. Bir kaç hockey maçı derken kitap bitti. Aslında sevginin zehirli boyutlarını görmek hoştu. Yani takıntılı zehirli aşk kıvamını okumak isterseniz bu kitap tam size göre.
Lincoln Dallas’ın hockey takımının ünlü oyuncusudur. Monroe ise koruyucusu ailesindeki adam yüzünden kendini tehlikede hisseder ve ordan kaçar kendini Dallas’ın sokaklarında yeni hayat için çabalarken bulur. Bir gün Linc gönlünü alması gereken kız yerine yanlış numaraya mesaj atar bu yanlış numara ise 19 yaşındaki güzel Monroe’dan başkası değildir. Monroe, Kara olmadığı kanıtlamak için Linc’e orta parmak çektiği özçekimini atar. Monroe’ı ilk kez gören Linc kendini büyülenmiş hisseder ve ilk görüşte aşık olur onu hayalindeki kız olarak tanımlar.
·
78 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.