Yeni bitirdiğim Balzac eseri. içinde bolca betimlemelerin olduğu, sevgisiz şekilde büyümüş genç bir erkeğin kendinden büyük evli ve mutsuz bir kadına duyduğu aşkı ve bu aşkın yol açtığı olayların anlatıldığı romandır. kitapta bazı satırlarda yaşama yönelik güzel tespitler ve eleştiriler bulunuyor. bazı kısımları insana duygulandırıyor. okurken birkaç tane cümlenin altını çizmiştim. kitabı aşırı beğendiğim söylenemez ama yine de okunması gerekir. betimlemeleri okurken güzel hissettim. sanki şiir okuyormuşçasına betimlemeler bulunuyor. normalde fazla betimlemeler sürükleyiciliği azaltıyor ama ben bu kitapta bunu pek hissetmedim. kitabın sonlarına doğru duygusallık seviyem arttı.
Felix, Madam de Mortsaut, Jackques, Madeleine, Lady Dudley (Arabelle), Kont Mösyö, Natalie, Orgiet gibi karakterler vardır.
Aklımda kalanlar: beni teyzem gibi sevin, Clochegourde, Azay şatosu, Paris, Kont Mösyö'nün ağır bir duruşu varken tavlada yenilince içindeki aşağılık kompleksinin şahlanması, Dadley'in tavırları, son sayfalardaki Nathalie'nin Felix'e gerçekleri yüzüne çarparcasına yazdığı mektup.
--- spoiler ---
Madame de Mortsaut'un öldüğü sahneyi okurken kötü hissettim..
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.