Oofff buram buram nostalji koktu buralar. Genzimi yaktı, beni hafif bir silkeledi desem yerinde olur..
70'li yılların çocukluğu diyor lakin 90'li yılların çocuğu olarak benzer, nerdeyse aynı şeyleri yaşamışız. Belki yaşadığımız coğrafyadan kaynaklı, belki de bu demlerin sonuna yetiştik.
Çünkü biliyoruz ki sonrasında gelen nesil burda yaşanan hiçbir şeyin gölgesinden bile nasiplenmedi.
Bizim varlığından haberdar olmadığımız bir vebayla cebelleşiyor onlar "sıkılmak"..
Küçücük yaştaki çocukların bu kelimenin varlığının altında ezilmeleri akıllara durgunluk verecek cinsten.
Biz bırak sıkılmak nedir bilmeyi gün nasıl bitti bilmeyen bir nesildik.
Evet biz şanslı çocuklardık.
Belki de son şanslı neslin çocukları.
"O zamanlar, öylesine hiçbir şey yoktu ki, neredeyse bütün nesneler çocukların gözüne birer oyuncak olarak görünürdü."
Şeker kağıtlarından çanta yapmışlığımız vakidir. Sıkılmaya vaktimiz yoktu..
Bunca yoksunluğun içinde zengin bir çocukluk yaşayanların belgeseli bu eser.
Oynadığımız oyunları teferruatiyla anlatıyor. Kavgaların doğuş sebeplerini ince detayına kadar hatırlatıyor. Kavgalar bile güzeldi beee.
Ne çok çeşit oyunlarımız varmış.
O zamanın ilgi duyulan şeylerini, nasıl vakit geçirildiğini güzel yansıtıyor.
Eğitim kısmında çocuk psikolojisini kötü etkilediğini savunarak eleştirdiği çok şey mevcut. Sanırım eğitim alanında dört dörtlük bir sistem geçmedi tarihimizde. Bazı yönden abartılı bulsamda bu eleştirileri bazende hak vermek durumunda kaldım. Çok yönlü bir 70'li yıllar analizi. İyisiyle, kötüsüyle..
Okurken çoğu yönden bende güzel duygular bıraktı orası kesin.
Tabi sosyal ve aile ilişkilerini yerle bir edip insanın karakterini kontrol düğmesini eline alan geçiş dönemini de çok güzel anlatıyor hakkını verelim. Evet tabiki bu televizyon. O yokken her şey daha iyiydi sanki.
Çocukluğuma dair çok net hatırladığım hatıraların başında geliyor kaset doldurmak. Ne heyecanlı bir bekleyişti verdiğim listeyle dolu kasetimin gelmesini beklemek...
Kolaylaştıkça, ulaşılabilirliği basitleştikçe bir şeylere değer atfedemez olduk.
70'li yıllarda çocukluğa odaklandım kaldım. Aslında eserin teması 70'li yıllarda hayatımız.
Çocukluk oyunlarından televizyon, kaset, moda, popüler şarkılar ve sanatçılara kadar çeşitli yönleriyle dönemin resmini çiziyor.
Beni bazı tanımlamalar rahatsız etti. "Görgülü aileler, orta alt sınıf görgüsüz aileler" tarzı keskin çizgilere bilmem gerek var mıydı. Bazı yerlerde anlatım dilinden çok eleştirel bir yaklaşım havası hakim. Bu eserin muhteviyatına uymadı bence.
Kurban Bayramı'nda kesilen kurbanların safi bir katliam havasında sunulması da dindar bir toplumun içselleştiremeyecegi bir yaklaşım.
Eski günlerimizi hatırlamak açısından güzel bir yolculuk oldu yine de sonuç olarak. Bazı yerleri hüzünle huzur arası duygu geçişleri yaşattı. Güzeldi.
··
123 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.