Her kitabın başına tetikleyici uyarısı koymak nasıl moda olduysa, katarsis tadında yazılan kitaplar da öyle moda oldu. Herkes terapist olmuş, haberimiz yok.
Stevie’nin tombul bir kız olarak yaşadığı sorunlar ve kendi bedenini sevme sürecini okumak zevkliydi; onun haricinde her şey biraz klişeydi. Kitabın gereksiz uzunluğu ve cümlelerin kötü çevrilmiş Amerikan dublajlı bir film izliyormuş gibi hissettirmesi hoşuma gitmedi. Ayrıca sporcuların uçağa binince beden eğitimi dersi gibi soyunmalarına bir mana veremedim. 600 sayfa boyunca bolca kendini tekrara düşüren betimlemeler vardı. Basmakalıp cümlelerin sıkıcılığından bahsetmiyorum bile. Madison ve Zee’nin arkadaşlığı, hoşuma giden yerlerden biriydi. Konusunu yazmaya çok üşendim. İyi günler diliyorum.
·
996 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
