Daha 3.sayfayı okuyorum ama bir kitap bu kadar kısa süre de mi güldürür yaa. Marlo'yu ve Eira'yı tekrardan okumak -görmek- sanki bir dostu görmüşüm gibi beni mutlu etti ve ilk dakikadan içimi sevinç ve huzurla doldurdu.
Ve yeni karakterler pek ilgimi çekti. Özellikle de mor gözlü vatandaş -Bast-. Kitabın devamının bu yeni karakterler açısından nasıl ilerleyeceğini bilmiyorum ama aşşırı merak ediyorum.
Arkadaşlar bu kitaptaki bütün konuşmalar neden bana bu kadar samimi geliyor? Her birini okurken yüzümde gülücüklerin oluşmasına engel olamıyorum, neredeyse.